De herziene Pakketreisrichtlijn is op 30 maart 2026 definitief aangenomen door de Europese Raad — nog geen maand geleden.

Hier de kern van wat er is veranderd ten opzichte van Richtlijn 2015/2302:

De nieuwe regels verduidelijken welke combinaties van reisdiensten een pakketreis vormen — dit wordt in de eerste plaats bepaald door wanneer en hoe de combinatie van diensten wordt geboekt. Bij een onlineaankoop waarbij gekoppelde boekingsprocessen combinaties mogelijk maken en de eerste handelaar persoonsgegevens van de reiziger doorgeeft aan andere handelaren, geldt dit bijvoorbeeld als een pakket.

Vouchers

Consumenten hebben het recht om een voucher te weigeren en in plaats daarvan binnen 14 dagen terugbetaling te eisen. Vouchers kunnen maximaal 12 maanden geldig zijn, en klanten moeten worden terugbetaald voor geheel of gedeeltelijk ongebruikte en verlopen vouchers. Bedrijven mogen de keuze van reisdiensten voor voucherhouders niet beperken.

Annulering bij buitengewone omstandigheden

Volgens de huidige regels kunnen klanten hun reisplannen kosteloos annuleren als zich onvermijdbare en buitengewone omstandigheden voordoen op de reisbestemming. Dit recht geldt straks ook voor omstandigheden op het vertrekpunt of tijdens de reis zelf als de feiten “ernstig genoeg zijn”. Dit is een belangrijk punt — COVID-annuleringen vielen hier deatijds bijvoorbeeld deels buiten, en dat gat wordt hiermee waarschijnlijk gedicht. Of denk aan gestrande reizigers tijdens een oorlog als met Iran en de bestemmingen die daardoor getroffen werden. Alle bestemmingen ? Ook met Dubai als transit of 1 overnachting op doorreis? Is het wijzigen daar een grond om kosteloze annulering of ontbinding af te dwingen?

De nieuwe annuleringsgrond op vertrekpunt: meer rechten of meer onzekerheid?

De uitbreiding van “onvermijdbare en buitengewone omstandigheden” naar ook het vertrekpunt klinkt als consumentenvriendelijk. Maar hier zit een serieuze rechtsonzekerheid. Er zal per geval moeten worden bepaald of de omstandigheden ernstig genoeg zijn om gratis annulering te rechtvaardigen. Officiële reisadviezen kunnen hiervoor als indicatie dienen.

Echter, nu al kan een gewenste annulering van een reis – die niet meer op alle wezenlijke kenmerken kan worden uitgevoerd – tot discussies leiden.

Onder de huidige richtlijn was het relatief helder: een negatief reisadvies voor de bestemming gaf een sterke, bijna automatische grond. Nu wordt het vertrekpunt toegevoegd, maar zonder een heldere drempel of waarde. Wanneer is een staking op Schiphol, een extreme weersgebeurtenis of een lokale noodsituatie ernstig genoeg? De rechter zal dit per geval moeten invullen — wat tot een golf van procedures kan leiden.

Aanbetalingen

Een cap van 25% staat in de definitieve tekst, maar met een uitzondering die de praktijk domineert. Vooruitbetalingen mogen niet hoger zijn dan 25% van de pakketprijs, behalve in gerechtvaardigde omstandigheden — en de volledige betaling mag niet eerder worden gevraagd dan 28 dagen voor aanvang van de reis.

Klachtenafhandeling

Bij ontvangst van een klacht moet de reisorganisator de ontvangst hiervan binnen 7 dagen bevestigen en binnen 60 dagen een goed onderbouwd antwoord geven. Dat is meer dan de ANVR-Reizigersvoorwaarden nu voorschrijven. Als de reisorganisator failliet gaat, moeten klanten binnen 6 maanden worden terugbetaald uit de insolventiegarantie (9 maanden voor zeer complexe faillissementen). Denk aan de uiterst trage afhandeling van Duitse faillissementen. Dit kan slechts positief worden uitgelegd.

Publicatie en implementatietermijn

De herziene richtlijn wordt naar verwachting binnen 6 weken gepubliceerd in het Publicatieblad van de EU. Daarna krijgen lidstaten 28 maanden de tijd om de nieuwe regels in nationale wetgeving om te zetten. Nederland zal de nieuwe Richtlijn moeten omzetten naar nationale wetgeving. Het is nog niet bekend hoe de wet eruit gaat zien.

Het valt te hopen dat de Kamer tot een uitgebreide Memorie van Toelichting komt; dat kan verhelderend werken op een aantal punten.